expressions


మానవత్వమే మతం   రచన : నూతక్కి

తేది : 03-03-2010

మతం మానవ మేధన
మనుగడ సాగించే

అభిమతం వ్యక్తిగతం

మానవ జీవన వేదం

విక్రుతమై నియంత్రితమై

మానవజీవన సరళిపై స్వారిచేస్తూ….

 సరళమై సౌజన్యభరితమై

మానవతే మార్గమయితే

సమ్మోహనం

కఠినమై విక్రుతమై

మానవ జీవకకే

విఘాతమైతే

మానవాళికది

విక్రుత వేదనం

.

నేర్చుకో

రచన:నూతక్కి రాఘవేంద్ర రావు

తేదీ:
16-11-2009

 

చిలుకనో వుడతనో

చూసి నేర్చుకో

కాయ

పండుగా మారేదెప్పుడో

తినగలిగే దెప్పుడో

కాకిని చూసి తెలుసుకో

కష్ట కాలాన

కలిసుండేదెటులనో

దొరికిందేదో అందరూ కలిసి

పంచుకు తినే దెట్టులో

శునకాన్ని చూసి తెలుసుకో

విశాల విశ్వంలో

విశ్వాసమన్నయేమిటో

కాట్లాడుతు చింపుకున్న

జీవితమదెట్టులో

సింహాన్ని చూసి నేర్చుకో

స్థిరచిత్తత గంభీరత

కుక్షికి వలసినంత కన్న

సంపాదన, తప్పనీ అవసరాన్ని

అధిగమించి ఆరాటపడుతు బ్రతకొద్దని

పికిలిపిట్టనో,పిచ్చుకనో,గువ్వనో,

చదపురుగునో, చూసి నేర్చుకో

భవననిర్మాణ చాతుర్యాన్ని

సామరస్య సాంఘిక క్రమశిక్షణ

సమ, శ్రమ జీవన సౌందర్యాన్ని

కానీ బాబూ !

యేమరిపడి యేమాత్రం

నేర్చుకోకు తోటి మనిషినుండి

మతమౌఢ్యపుదౌష్ట్యాలను

అత్యాశల ద్వేషాలను

ఈర్ష్యాధిపత్య, క్రోధాలను

 

 

కాన్వాసు
 
(నను వెక్కిరిస్తూ.)
రచన : నూతక్కి రాఘవేంద్ర రావు   తేదీ :12-11-2009

ఓ  సంవత్సరకాలం చిత్ర కు దూరంగా వుండి

 

కవితతో కాలం గడిపి యిన్నినాళ్ళకు

చిత్ర ఒడిన ఒకింత సేద

తీరాలనిఆశగావెనుదిరిగి  

వెళ్ళానా

 

 

యింతకాలం

తమవంకకన్నెత్తెనా

చూడలేదని

 కుంచెలు

 
ఖ్రుద్దులై చూస్తున్నాయ్
 

కాన్వాసు కోపంతో
 
చుట్ట చుట్టుకొని
 
దూరంగా పరిగిడుతోంది
తనపై నున్న వివిధ వర్ణాలను

తనకు తానే తనువుపై ఒలుపుకొని

మనోహర వర్ణ సమ్మిళితమై
 
సుందర చిత్రమై
 
నీ అవసరమిక యేముందని
నను వెక్కిరిస్తూ

గాలిగుర్రమెక్కి ఎగిరిపోయింది.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

నిశ్శబ్ధ నిశీధి
(A moon less night scape)
 

రచన: నూతక్కి రాఘవేంద్ర రావు , తేది:28-10-2009 
 
 
 
 నిశ్శబ్ధ నిశీధికి వీనుల విందన్నట్లు

ఆలాపననందుకున్న

నేపధ్య గాయకులు కీచురాళ్ళు

మ్రుదంగ వాద్యాన్నందిస్తూ బెకబెకలు

శ్రుతి కలుపినట్లు

గాలి వాలుగా వేగంగా

వాయులీనాలువూదుతూ

ఎదురు పొదల చివళ్ళు

గగనతలాన అమవసనిశిలో

రేరేడేడని యింకను రాలేదమని

ఎదురు తెన్నుల నిర్వేదనలో

మధన పడి అలగిన తారల

నేత్రాలనుండి రాలిన

అశ్రు ముత్యాల్లా వుల్కలు

అంతర్గర్భాన చిక్కడిన ఆత్మల

నిశ్శబ్ద వేదనా రోదనలు

మౌనంగా భరిస్తూ సమాధి రాళ్ళు

విక్రుత వేదనలో

ఎక్కడో సుదూరాన నక్కలు

అనుబంధం వ్యక్తపరుస్తూ

గళంవిప్పిన వూర కుక్కలు

కళాప్రదర్శనకు యీ రేయే అనువని

పూనుకొన్న చోర శేఖరులు

(యీమాట ఆనాటి రోజులకే మాత్రమే వర్తిస్తుందిసుమండి…

ఈనాడు వారి కళా పటిమ వినూత్న రీతిన మహోన్నత స్థాయికి చేరింది లెండి)

 

నిశ్శబ్ధ నిశీధి (A moon less night scape)తేది:28-10-2009
రచన: నూతక్కి రాఘవేంద్ర రావు

నిశ్శబ్ధ నిశీధికి వీనుల విందన్నట్లు

ఆలాపననందుకున్న

నేపధ్య గాయకులు కీచురాళ్ళు

మ్రుదంగ వాద్యాన్నందిస్తూ బెకబెకలు

శ్రుతి కలుపినట్లు

గాలి వాలుగా వేగంగా

వాయులీనాలువూదుతూ

ఎదురు పొదల చివళ్ళు

గగనతలాన అమవసనిశిలో

రేరేడేడని యింకను రాలేదమని

ఎదురు తెన్నుల నిర్వేదనలో

మధన పడి అలగిన తారల

నేత్రాలనుండి రాలిన

అశ్రు ముత్యాల్లా వుల్కలు

అంతర్గర్భాన చిక్కడిన ఆత్మల

నిశ్శబ్ద వేదనా రోదనలు

మౌనంగా భరిస్తూ సమాధి రాళ్ళు

విక్రుత వేదనలో

ఎక్కడో సుదూరాన నక్కలు

అనుబంధం వ్యక్తపరుస్తూ

గళంవిప్పిన వూర కుక్కలు

కళాప్రదర్శనకు యీ రేయే అనువని

పూనుకొన్న చోర శేఖరులు

(యీమాట ఆనాటి రోజులకే మాత్రమే వర్తిస్తుందిసుమండి..ఈనాడు వారి కళా పటిమ వినూత్న రీతిన మహోన్నత స్థాయికి చేరింది లెండి

)

 

ద్విశత టపోత్సవ వేళ….

( ….నా హ్రుది మెదిలిన భావన)

రచన: నూతక్కి

తేదీ:24-10-2009

అధ్భుతం అమోఘం

 నాబోంట్లకు బ్లాగ్ప్రక్రియ……

ఎడారిన ఒయాసిస్సు

చలిలో వణికే వాడికి

 చలిమంటే దరి చేరినట్లు

 బ్లాగులలో నా భావనలు

 వ్యక్తపరచు అవకాశం

 శాస్త్రగ్నులక్రుషి ఫలితం

 అంతర్జాల మాధ్యమాన ….

అందున తెలుగు లిపిన

 ప్రక్రియనందించిన

క్రుషీవలులు అందరికీ

 నేనేమివ్వగలను

నా బ్లాగ్ రచనా

ద్విశత టపోత్సవం

 అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క

మది భావన వ్యక్త పరచి

 పదిమందితితొ పంచుకొనే

సద్భాగ్యం కల్పించిన

 బ్లాగుల నిర్వాహకుల

నిర్విరామ నిష్కల్మష

వ్రత దీక్షకు యివే నా జోహారులు..

బ్లాగు స్పాటు వారికీ

వర్డ్ ప్రెస్స్ వారికీ

కూడలి జల్లెడ హారాలకు

 యే హారాలెయ్యాలో

నేనేమివ్వగలను

నా బ్లాగ్ రచనా

ద్విశత టపోత్సవం

అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక

శుభాభినందనలు దక్క

 నా వ్యక్తీకరణల నాదరిస్తూ

నిరంతరం ప్రోత్సాహాన్నందిస్తూ

ఎందరో ఎందరెందరో!!

వ్యాఖ్యాతలు అందరికీ వందనాలు. !

నేనేమివ్వగలను

నా బ్లాగ్ రచనా

 ద్విశత టపోత్సవం

అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క

 నా “శిలాశిసువువు”ను

 మహాకవి శ్రీ శ్రీ భావనలతో పోల్చి

 నా ఆత్మ విశ్వాసాన్ని

 వెయ్యింతలు పెంచిన

 వసుంధర గారికి నేనేమివ్వగలను

 నా బ్లాగ్ రచనా

ద్విశత టపోత్సవం

అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క .

ఏడు మాసాల క్రితం

నా బ్లాగు ప్రారంభంలొ

నా సత్తి గాడి కబుర్లు చదివి/చూసి

“I like INDIA” అని స్పందించిన

 విదేశీ యువతి “కెనియా”

“ద్రుశ్య గీతం మంచు దుప్పటి”పై

 స్పందించిన అగ్నాత,

 చిలిపిగ్నాపకాల పై శ్రీ “కొత్తపాళి”

 “శ్యామూఎ నేం ఇన్ శాన్డియాగో” పై

 శ్రీ సి.బి.రావు

“నిరంతరం” పై శ్రీ కిరణ్ ప్రభ(కౌముది)

 “దిగ్విజయం అన్నమయ్య లక్షగళార్చనపై

కూచిభొట్ల వారూ

అచార్య ఫణీద్రులకు,

బల్లోజు బాబాకు

యీ ఘనులకు నేనేమివ్వగలను …

నేనేమివ్వగలను నా బ్లాగ్ రచనా

 ద్విశత టపోత్సవం

 అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క

 నను ఓ కవిగా అంతర్జాల

 అం తర్జాతీయ వుగాది తెలుగు

 కవి సమ్మేళనాన

 వుచితాసనమిచ్చి

ఆదరించి ప్రపంచానికి

 నను కవిగా పరిచయం చేసి

 తన సాహితీ యగ్నాన

నాచేతనూ సమిధలు వేయించిన

 సాహితీ ప్రఖండురాలు

స్వాతికుమారి కల్హారప్రియకు

 నేనేమివ్వగలను నా బ్లాగ్ రచనా

 ద్విశత టపోత్సవం

అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క

 “కిటికీకావల” పులిస్తరాకులమధ్య

తచ్చాడుతున్న నన్ను నోరారా ఆర్యా!

అని సంభోదించి ఆదరించి అనునిత్యం

 నేటికీ నా బ్లాగును వీక్షిస్తూ

సరిదిద్దుతూ నను

 జాగ్రుత పరుస్తూ

 చిరు కోపంతో చిరుబురులాడినా

 బ్లాగ్లోకంలో అయోమయాన

నేనున్నప్పుడు నా కింత

 ఆత్మీయత తినిపిస్తూ….

హితైషిణి అశ్వనిశ్రీకి

నేనేమివ్వగలను

నా బ్లాగ్ రచనా

ద్విశత టపోత్సవం

అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క

నా అక్షరాల కూర్పులలో

 వ్యక్తపరచు భావనలో

 తానేం వీక్షించెనోకాని

 తన మహత్తర “జలపుష్పాభిషేకం”

 యగ్నంలొ నా చేతా

 కవితాభిషేకం చేయించిన

మరువం పు వన

 విహారిణి వుషాబాల

నాపై వుంచిన నమ్మకానికి ,

అభిమానానికి

నేనేమివ్వగలను

 నా బ్లాగ్ రచనా

 ద్విశత టపోత్సవం

 అతి చేరువనున్న వేళ…..

నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క

రాసిలో తక్కువే

 నా బ్లాగ్మిత్రులు

వాసి లో వుద్దండులు

 వ్రాసిన వాఖ్యలు

 నా బ్లాగుకు పూదండలు.

నేనేమిత్తును నేనేమివ్వ గలను

 నా బ్లాగ్ రచనా

 ద్విశత టపోత్సవం

 అతి చేరువనున్న వేళ….

 నా హార్ధిక శుభాకాంక్షలు దక్క

మాత్రు సంరక్షణ -2

 రచన: నూతక్కి

 తేదీ : 24-10-2009

 ప్రతీ దినం నా చేత్తొ 

ప్రేమగా

తినిపించే తవుడు కోసం

 ముద్దుగా నా మొఖాన్ని

 నాకాలని చూసే

గవిడె గేదె

ఆరోజెందుకో నాపై

కొమ్మిసిరింది

 క్రోధ ధ్రుఃక్కుల

నా కదలికలను వీక్షిస్తూ

 తన దుడ్డె కు పాలిస్తూ

నను దరి చేరొద్దని

హెచ్చరిస్తూ……

మతాబులు 

( అప్పట్లో యింట్లో దీపావళి కి మేమే తయారు చేసుకున్న  టపాసులు)…2

: సమర్పణ/నూతక్కి రాఘవేంద్ర రావు

తేది: 18-09-2009

 నిన్న రోలు రోకలి గురించి చెప్పుకున్నాం కదా ,యీ రోజు మీకు మతాబులు చేసే విధానం గురించి చెబుతాను. మెగ్నీషియం రజను(స్క్రాప్) (రసాయన నామం తెలియదు), గంధకమ్(సల్ఫర్),ఆముదమ్ (కాస్టర్ ఆయిల్)ప్రత్యేకమైన పాళ్ళల్లో కలిపి, ఎండలో ఎండబెట్టి,వుంచుకోవాలి….. ముప్పావు అంగుళము డయామీటరు లో మందపాటి కాగితంతో గొట్టాలు తయారు చేసి, ఒక ప్రక్కన మూసి ఒక అంగుళం మేర యిసుక పోసి (చేత్తో పట్టుకొనే వీలుగా చివరిదాకా కాలినా చేయి కాలకుండా,గుర్తించడానికి యేదయినా మార్క్ పెట్టుకుంటే మంచిది) మిగతా భాగం యీ తయారు చేసుకున్న మిశ్రమంతో ఒక అంగుళం వదిలి కూరాలి. తరువాత ఖాళీ భాగం మూసేయాలి. .అవి కొన్ని రోజులు బాగా ఎండలో వుంచి ఎండనిచ్చి కాల్చుకుంటే (వళ్ళుకాల్చుకోకూడదు సుమా) అవేమతాబులు.ఫూల్ చడీ. చక్కని పూల వర్షం..యీ రోజుల్లో రంగు రంగులలో ధారలు కురిసేలా కూడా పదార్ధాలు కలుపుతున్నారని తెలిసింది. వాటి వివరాలు నాకు తెలియదు.

వితండ వాదం .

 రచన: నూతక్కి రాఘవేంద్ర రావు.

తేది:07-09-2009 ..02-00hrs

…. .( క్షుణ్ణంగా విషయ పరిగ్నానంతో సోదాహరణాస్త్రాలతో వుద్దండ పండితులు.

…నావితండ వాదం  అస్త్రంగా  నేను)

(యిలా ఎందుకు అయ్యుండ కూడదు? ) .. అసలు యీ అంశం పై చర్చించాలంటే నాకు కొన్ని సంశయాలు ఎవరైనా నివ్రుత్తిచేస్తే బాగుంటుంది.అవేమిటంటే…. మహాభారత కధ ,కాలమాన పరిస్తితులు, పాత్రలు,అవి నిర్వహించిన విధి నిర్వహణ ,వాటివాటి వ్యక్తిత్వాలు లాటి వాటి పైన, రచన చేసిన వ్యాస మహర్షి ఘనత పైన చర్చించాలా?……. ..లేక మహాభారతం నిజ చరిత్రా? ,రచనా వైదుష్యమా?అన్న విషయం పై చర్చించాలా? లేక మహాభారత సమయం మన యీ మానవ సమాజం నాటిదా లేక యింకా ముందుదా అని చర్చ చేయాలా? లేక మహాభారత కధ నుండి …ఆధ్యాత్మిక,.రాజకీయ, ఆర్ధిక, సాంఘిక,సాంకేతిక,విషయాలపైనా? లేక విద్య,మానవ సంబంధాలు,వుత్పత్తి,సేకరణ, రవాణా,పంపిణీ,,భూ,జల మార్గ సదుపాయాలూ,,సాధనాలు,పశుపక్ష్యాదులూ,వాటితో మానవ బంధనలూ,వ్రుక్ష సంపద,వినియోగం_ సంరక్షణ,జల వనరులు,పారుదల వ్యవస్త,వంటి సామాజిక జీవన వనరుల గురిచి చర్చించాలా? లేక అప్పటి సాంకేతిక పరిగ్నానం,నైపుణ్యం,మానవ వనరుల వినియోగం,సాంకేతిక విద్య వంటి విషయాలపై చర్చించాలా? లేక మహా భారత కధాంశాలూ,నేటి మానవ సమాజావసరాలకు, సంక్షేమానికి వాటి వుపయోగాలు వంటి విషయాలు చర్చించాలా? లేక తెలుగులో వ్రాయబడిన మహాభారత కధ లో సాహిత్యపు లో లోతులను విశ్లేశించాలా? క్షమించండి, అర్ధ గ్నానులకు ఇన్ని సందేహాలుండటం లో అగ్నానం యేమీ లేదని నా భావన. ఇక పోతే పైన పేర్కొన్న వాటినుండి యేదో అంశం తీసుకొని నాదైన శైలిలోనా ద్రుఃక్కోణంలో వ్రాసి మీ ముందుంచటానికి నా పరిమిత గ్నానంలో నా ప్రయత్నమ్ కొనసాగిస్తా. ——————————————————————————— మహాభారతం….మరో ద్రుఃక్కోణం .లో….విశ్లేషించడం….. సాహితీ క్రుషీవలులకు,ఆ మహథ్గ్రంధాన్ని పుక్కిట బట్టిన నిష్ణాతులైన స్కాలర్స్ కు దక్క అతి సామాన్యులైన నా బోంట్లకు వూహించ రాని విషయం. యేదో విన్నాం.ఇంకేదో చదివాం, మరింకేదో చూశాం. అవన్నీ వినిపించిన,చదివి చెప్పిన,చిత్రాలుగా,నాటకాలుగా ప్రదర్శించిన, వారి వారి ద్రుఃక్పధాన్ని బట్టి వుంటుంది. కానీ యిదే మహా భారత కధను ఎవరికి వారు వారి వారి రీతుల్లో విశ్లేషించ వచ్చు,అన్వయించ వచ్చు. యీ భువి పైన శబ్దం నుండి సంగ్న పుట్టి,పదం పుట్టి, భాష పుట్టి, లిపి పుట్టి,వ్రాత పుట్టిఎన్ని యేళ్ళయినా, వ్రాత విస్త్రుతంగా వాడుకలోకి వచ్చింది మాత్రం లోహాలు విస్త్రుతంగా వాడుకలోకి వచ్చినతరువాత  తామ్ర పత్రాలద్వారా, అంతకు ముందు శిలా శాసనాలద్వారా ,దారు శాసనాలద్వారా వ్రాతను విస్త్రుత పరిచారు. ఆ తరువాత, వృక్ష సంపద భువిపై వుధ్భవించిన తర్వాతే తాళ పత్ర గ్రంధాలద్వారా కవులు తమసాహితీ సామర్ధ్యాన్ని వెలుగులోకి తెచ్చారు. యింతకూ నేను చెప్పాలనుకున్న దేమంటే……వ్యాస మహాముని అని చెప్ప బడే ఆ మహా కవి మహాభారత కవ్యానికి ఎన్నుకున్న సమయం…. లిపి పుట్టి ,భాషలు వాడుకలోకి వచ్చిన తరువాత.

అదీకాక పశు వులను మానవులు తమ స్వాధీనంలోకి తెచ్చుకున్న తరువాత జరిగిన కధ, తాటి చెట్లు ,మర్రిచెట్లు పుట్టిన తరువాత జర్గినకథ.లోహాన్ని, మందుగుండు సామాగ్రిని కనిపెట్టి వాడుకలోనికి వచ్చిన తరువాత వ్రాసిన కథ. సమాజంలో నాగరికత ప్రబలిన నాటి కథ.అధికార కాంక్ష ,వారసత్వ రాజకీయం విస్త్రుతంగా ప్రబలి వున్న కాలం నాటి కథ. సాంకేతిక నైపుణ్యమ్ విస్త్రుతమౌతున్న నాటి కథ. యుధ్ధ నైపుణ్యం,అస్త్ర శస్త్ర వినియోగం ,వాటి కొరకు లోహ వినియోగం అధికమౌతున్న నాటి కథ. కుల మౌఢ్యందారుణంగా వున్న నాటి కథ. జంతు సామ్య వ్యవస్త నుండి సామాజిక వ్యవస్తగా రూపంతరం చెందిన నాటి కథ. యింకా చెప్పాలంటే మహాభారతమ్ ఆర్యుల కాలం నాటి కథ. ఆర్యులు భారత దేశాన్ని అన్యాక్రాంతం చేసుకొని గోవులను పెంచడం ప్రారంభించిన నాటి కథ. క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే క్రీస్తుని క్రిష్ట్నునిగా స్తానికీకరణ చేసి క్రిష్ట్ణున్నినల్లగా చూపి,చలాకీగా చూపి స్తానికీకరణ చేసినప్పటి కథ . విదేశీ గోవుల పాలనే జీవన మార్గమైన నాటి కథ. ఆవులే ఆస్తులైన ఆర్యులు వ్రాయించిన కథ. యివన్నీ కథలే. ఆయా కాలాల స్తానిక ,సామాజిక, రాజకీయ స్తితి గతుల నేపధ్యంతో స్రుష్టింప బడిన కధనాలే. కానీ….కవిత్వం, భాష ,కధా, కధనం పాత్రల చిత్రణ,నేపధ్య వర్ణణ ,ఆనాటి వివిధరంగాల వ్యవహార శైలి, సామాజిక నైతిక వర్తనా నియమాలూ ,రాజకీయ చిత్రణ, వాస్తు, కళా వర్ణనఅమోఘం. న భూతో న భవిష్యతి. మహాధ్భుత కధనంతో ఆ నాటి సమాజ జీవన వివరణతొ, అన్ని రంగాల వారికీ వయసుతో నిమిత్తం లేని ఒక మహత్తర మైన ఎడ్యుకేషనల్ సిలబస్.( a greatest educational sylabus for every activist. even for this movement.) ఒక మహోత్క్రుష్ట గ్రంధ రాజం ….మహాభారతం. ముగింపుమాట: భారతం…. నాగరికత పెరిగిన తరువాత, సమాజంలో ,నాది నీది, నా భార్య నా పిల్లలు అనే సంకుచిత భావనలకు అంకురమ్ పడిన తరువాత,స్వార్ధ భావనలు పెరిగిన తరువాత, అన్ని రంగాలలోనూ పరిశొధనలు జరిగి ఆయా రంగాలు సమ్రుద్ధి చెందిన తరువాత ,లోహ వినియోగం, జంతు మాలిమి జరిగి వాటి వుపయోగం పెరిగిన తరు వాత ……….ఆ సమాజపు రూపు రేఖలు, విధి విధానాల,కర్తవ్య్యాల వివరణే మహాభారత కధ.

ప్రకృతి విలయ తాండవం

రచన

:నూతక్కి రాఘవేంద్ర రావు. 

తేది:05-10-2009. ఎందరో తెలుగువారి 

ప్రాణాలు తీసిన మ్రుత్యు జల ప్రళయం

 

01-10-2009 నుండి యీరోజు వరకూ వసతి నష్టం,పశు నష్టం వేల కోట్ల పంట నష్టం,ఆస్తి నష్టం,

 ……… 

అటు మొన్న,  

నిన్న వరకు

మొన్నఒడలు కుములు

వుగ్ర వుష్ణ తాడనం

.నేడో జల కరాళ

వికృత నృత్య తాండవం

. అది ప్రకోపం

ఇది ప్రళయం

క్రోధిత ప్రకృతి

రూప వైవిధ్యం 

నాడు వేసవిలో ఘోరకలి

నేడు వికృతమై

భీతావహ జల ప్రవాహ కధాకళి

అపుడునీటి చుక్క దొరకక

దాహంతీరక

నాలుక పిడచకట్టి నిర్భాగ్యులు…..

యిపుడు చుట్టూరా నీరే

త్రాగేందుకు నీరులేక

జిహ్వ ఎండి దౌర్భాగ్యులు………

యిళ్ళనిండ నీరు

యిళ్ళ పైన గొంతులెండి

కళ్ళనిండ కన్నీరు

ఆకలితోకడుపు మండి

ప్రకృతితో పోరు

 

« గత పేజీతర్వాత పేజీ »